بسم الله الرحمن الرحیم

دیدار با خانواده شهدا به قول سخنران مراسم امشب، برای من یک احیا قلب و یا به تعبیر دیگری یک تذکر است؛ تذکری که آدمی مدام و همیشه به آن نیاز دارد؛ برای عبور از این راه پر از سختی و خطر و مشقت. به لطف خداوند و همت بچه های «هیأت امام عشق» شهر گناوه، توفیق این دیدارها به صورت ماهانه برای من بوجود آمده است.

قاری با آیه من المؤمنین الرجال صدقوا..... شروع کرد. اشک انسان جاری می شود، از حسرت، از حسرت و غبطه به حال کسانی که خداوند از ایشان با صفت وفای به عهد یاد می کند؛ و مثل منی باید به «یتوب علیهم» و «ان الله کان غفورا رحیما» آیه بعد امیدوار باشد. 

خرداد، ماه خاصی است. سر این مصرع حضرت روح الله که انتظار فرج از نیمه خرداد کشم، برای من مکشوف نیست، ولی می دانم و می دانیم که در نیمه این ماه دو اتفاق مهم روی داده است. یکی اتفاق مهم 15 خرداد سال 1342 و دیگری رحلت امام آن قیام، در 14 خرداد 1368. به رسم شیرین بچه های «هیأت امام عشق» شهرستان گناوه، چهارشنبه اول این ماه هم مهمان خانواده شهیدی از شهدای شهرمان بودیم؛ شهید جواد فروتن. نمی دانم شاید پیرو همین خاص بودن این ماه است، شهید فروتن از بچه های شهید چمران بوده است و شهادت شهید چمران هم در همین خرداد است. برادر شهید عکسی از شهید جواد فروتن در کنار شهید مصطفی چمران نشانم داد و باعث نشاط و بهجت خاطر است که در سال های ابتدایی جنگ بچه های استان من در کنار شهید چمران به نبردهای چریکی خاص ابتدای جنگ می پرداخته اند؛ و چه خون دل ها خورده اند این شهدای بزگوار از آن خائن غربت نشین؛ ابوالحسن بنی صدر. جالب بود، برادر شهید روایت می کرد که در وصیت نامه مختصری که شهید فروتن مکتوب کرده اند عبارتی با این مضمون بود که بنی صدر را عزل کنید و رئیس جمهوری حزب اللهی به جای وی بیاورید، که به لطف خداوند همین اتفاق هم افتاد.

 دیدارمان کوتاه بود و مختصر و ختم شد به دعای خیر مادر شهید و عکس یادگاری با قاب عکس «جواد فروتن» همیشه زنده، در کنار مادر و برادران این شهید بزرگوار، که همه ما امیدواریم این شایستگی را داشته باشیم که مشمول شفاعت این فرزند بهشتی حضرت روح الله باشیم.

پی نوشت: این مطلب اولین بار در وبلاگ هیآت امام عشق شهرستان گناوه منتشر شده است.